Kiedy w Internecie pojawiają się nowe informacje o genetycznie modyfikowanym ryżu, eRiceCooker wsypuje ćwierć szklanki suchego ryżu do pojemnika. Gdy ryżu jest dostatecznie dużo na jedno danie, maszyna dodaje wodę, włącza się, by gotować ryż i wysyła email z informacją, że można będzie go zjeść. Te zbędne porcje ryżu, które same emitują informacje zachęcające do ich zjedzenia przypominają o ogromnych nakładach finansowych na eksperymenty biotechnologiczne. Genom ryżu odczytano w roku 2005 i od tego czasu rozwija się współzawodnictwo określane mianem "ryżowej wojny", z którego wykluczeni zostaną producenci ryżu z uboższych krajów, nawet tych, gdzie stanowi on często podstawę diety. Autorką projektu jest Annina Rüst (ur. 1977), szwajcarska artystka tworząca prace krytyczne i niekiedy alterglobalistyczne, ale posługująca się narzędziami nowych technologii. Projekt stworzono po to, by wzbudzić i upowszechnić świadomość problemów związanych nie tylko z żywnością modyfikowaną genetycznie, ale także z genetycznymi interwencjami wobec wszelkich organizmów.

Kontrola zdalna nie jest nowym zjawiskiem w projektach internetowych, często łączących zagadnienia artystyczne, innowacje technologiczne i aktywizm społeczny. Sztuka telematyczna ma długą historię, sięgającą lat 60. XX w., jednak wraz z pojawieniem się Internetu i nowych możliwości telekomunikacji, rozwinął się nurt telematyczny. Artyści badają problem teleobecności i przepływu danych, a także interaktywną komunikację w globalnej Sieci i jej wpływ na kształt dzieła sztuki. W efekcie, nie można już mówić o dziele, ale raczej o projekcie - otwartym i przystosowanym do nawigacji, często spełniającym też rolę eksperymentu badawczego.

Podobnym eksperymentem był projekt brazylijskiego artysty Eduardo Kaca (ur. 1962) "Teleporting to an unknown state" (1994-1996). W galerii zainstalowano pulpit wysypany ziemią, w której umieszczono jedno ziarno. Odwiedzający stronę internetową uruchamiali oświetlenie tej mini plantacji i w ten sposób wspomagali proces fotosyntezy. Kiedy ruchu na stronie brakło, ziarno pozostawało w ciemności. Kuratorzy wystawy mieli wątpliwości co do etycznej strony projektu, jednak telematyczna społeczność ogrodników-amatorów stanęła na wysokości zadania i pozwoliła roślinie wykiełkować. Tytułowa teleportacja odnosi się do utopijnych prób z przemieszczaniem obiektów fizycznych, jednak to, co nie jest możliwe w wypadku przedmiotów czy ludzi, stało się realne w przypadku światła. Podobny problem poruszał Eduardo Kac w pracy "Uirapuru" (1996-1999), gdzie w przestrzeni galerii umieszczono ptaki-roboty reagujące na przepływ danych w Internecie wysyłanych i odbieranych z serwerów w regionie Amazonii. W zależności od natężenia sieciowego ruchu, ptaki odtwarzały nagrane wcześniej głosy prawdziwej amazońskiej awifauny.

Klasyczna jest tutaj również praca "Telegarden" Kena Goldberga (ur. 1961) i Josepha Santarromany. Projekt działa od 1995 roku w Ars Electronica Center w austriackim Linz. Na płycie stołu znajduje się niewielki ogródek na planie koła, doglądany przez ramię robota, który podlewa, oświetla i nawozi rośliny. Nawigacja robotem jest możliwa online. Internauci z całego świata mogą wpływać na rozwój roślin i oglądać efekty na monitorach swoich komputerów. W rezultacie tworzy się rozproszona społeczność internetowych ogrodników, biorących pod opiekę ten mały ekosystem. Najważniejszym problemem jest jednak nie tyle pielęgnacja roślin co stworzenie sieciowej społeczności, którą można określić jako postnomadyczną. Nomadzi zasiedlali miejsca na trasach swoich wędrówek. Postnomadzi również dbają o wybrane miejsce w konkretnej fizycznej lokalizacji, tyle, że są w niej obecni jedynie wirtualnie.