Ale nie, nie powiem gdzie mieszkam. Gdyby ktoś z sąsiadów przeczytał (a kilka osób pewnie tu czytać umie), jeszcze tej nocy zostałabym zlinczowana. Więc cicho-sza. Ale powiem. Powiem, jak tu jest.

Na początek może rys historyczny. To ważne.

Rys historyczny

Na Ziemie Odzyskane przyjechali całą wsią z kielecczyzny. Jak w "Samych swoich". Zajęli wszystkie domy, depcząc z pogardą wszystko, co zastali. Portrety niemieckich przodków spłonęły w piecach od razu. Na poniemieckich, srebrnych rodowych tacach kieleckie kury dostawały ziarno. Rozumiem, takie czasy. Prości chłopi, którzy po raz pierwszy w życiu zobaczyli muszle klozetowe z porcelany, mogli nie zdawać sobie sprawy z tego, co niszczą. Poza tym Niemiec był wróg. A niech im tam będzie. Tylko szkoda.

Wszyscy noszą tu właściwie trzy nazwiska. Może cztery. Od wielu, wielu pokoleń uprawia się w P. chów wsobny. Odsetek chorych psychicznie jest zatrważający. Są i inne, rzadkie choroby genetyczne, co nie przeszkadza nosicielom uszkodzonych genów mnożyć się bez opamiętania. Może nie wiedzą, mówię sobie. To przecież mili ludzie. A jakie dzieci mają grzeczne. Szkoda tylko, że kiedy dzieci dorosną, zaczną poważnie chorować.

Dalej się ze sobą żenią, krzyżują, mnożą. Te same, coraz bardziej złowieszcze geny krążą w organizmach rodzących się dzieci. Trzy pokolenia później będziemy tu mieli jedną wielką rodzinę Pikoków.

Populacja, organizacja

P. ma około trzystu mieszkańców. Cztery z nich posiada wyższe wykształcenie. (Do dużego miasta, stolicy regionu, jest dziewiętnaście kilometrów). Wszyscy, oprócz mnie i mojej rodziny, to katolicy. Kiedy tubylcy zorientowali się, że nie chodzimy do kościoła, uznali, że jesteśmy Żydami. W dodatku "Wyborczą" kupujemy, więc wszystko jasne. (W sklepie schodzi jedna "Wyborcza" i dziesięć egzemplarzy "Naszego Dziennika"). Najważniejsi we wsi są właściciele ubojni drobiu, a jest ich aż trzech ? mieszkam w drobiowym zagłębiu, miejscu kaźni tysięcy kurczaków. Drobiarze zatrudniają sporą część ludzi stąd. Jeden z drobiowych potentatów jest sołtysem. Już drugą kadencję. Przed wyborami idzie pod sklep i kupuje kilka flaszek wódki tym, co stoją pod sklepem od rana do nocy. To wierny elektorat grubego sołtysa. Reszta to jego rodzina i podwładni. Z pozostałymi hodowcami sołtys też jest spokrewniony. Wszystkim jest na rękę, że to on rządzi - można spokojnie omijać wszelkie obowiązujące przepisy.

Od pięciu lat w P. nie zmieniło się nic. Tylko wichury połamały kilka drzew.