"To czarny dzień dla górniczych orkiestr" - powiedział zszokowany dyrektor festiwalu "Bergmannfest" - Rudolf Bimberg. Nie wiem, jak się to stało i nie potrafię znaleźć na to sensownego wytłumaczenia - tłumaczy. Graliśmy to, co zwykle: "In einer kleinen Konditorei", "Mein kleiner, gruner Kaktus", " Ich wolt' ich wär ein Huhn" - wymienia puzonista Wolf Arsch - nie wiem, może nie powinniśmy grać "Lli Marleene"? Faktycznie, ta piosenka o miłości żołnierza do swej dziewczyny ciągle wywołuje silne emocje. Uwielbiali ją członkowie Wermachtu. Sam utwór nie nawiązuje jednak wprost do ideologii nazistowskiej, dlatego orkiestry postanowiły ją włączyć do swego repertuaru. Takiej reakcji nikt przecież nie mógł przewidzieć.

W pewnym momencie bowiem licznie zgromadzone na trasie pochodu kobiety, zaczęły zdradzać bardzo silne, niepohamowane podniecenie seksualne. Panie, wśród których nie brakło nobliwych obywatelek Essen, zaczęły masowo, ku przerażeniu i zgorszeniu mężczyzn i ich dzieci, głośno stękać i tarzać się po chodnikach, wykonując ruchy kopulacyjne. To gorszące widowisko trwało niespełna trzy minuty, pomimo że muzycy widząc co się dzieje, natychmiast przestali grać i przerażeni rozbiegli się po bramach. W zbiorowym, damskim szczytowaniu wzięło udział około 3 tys. kobiet, m.in. żona i córka miejscowego pastora, radna czy znana aktywistka feministyczna.

Niemieckie media od wczoraj próbują dojść, co się faktycznie stało w Essen. Środowisko psychologiczne podzieliło się, wysuwając coraz śmielsze hipotezy. Czy było to zadziwiający wpływ brzmienia instrumentów dętych, czy wszystkiemu winna była zbiorowa indukcja tłumu? Ciągle nie wiadomo. Uczestniczki tego wydarzenia zdecydowanie odmawiają jakichkolwiek komentarzy. (ł.s.)